Çocukların "Ne oldu?" sorusuna sessiz kalması veya "Bilmiyorum" demesi ebeveynlerde paniğe neden olabilir. Yetişkinler, çocuğun düşüncelerini toplamak yerine bu boşluğu kendi teorileriyle doldurma eğilimindedir. Bu durum, çocuğun düşünmesini zorlaştırır ve empati adımının temel hedeflerinden uzaklaşmaya neden olur.
Sessizlik ve "Bilmiyorum" ifadeleri farklı anlamlara gelebilir. Bu durum, çocuğun sorunu henüz tam olarak düşünmediğini ve düşünmek için zamana ihtiyacı olduğunu gösterebilir. Bu noktada sabırlı ve teşvik edici olmak önemlidir.